پیروزی بدون جنگ
سون تزو ،رساله هنر جنگ،نگارش۵۰۰ سال قبل از میلاد
تا کنون شورای امنیت سازمان ملل متحد، علیه کشورهای متعددی قطعنامه های تحریمی صادر کرده است. منشور سازمان ملل متحد، فصلی دارد که به آنچه صلح جهانی را به خطر می اندازد اشاره می کند. این فصل که هفتمین فصل منشور است ، به شورای امنیت اجازه می دهد هر گاه کشوری صلح و امنیت را به خطر بیندازد، تحریم هایی را علیه آن وضع کند و حتی در نهایت با تشکیل نیروی چند ملیتی به آن کشور حمله نظامی کند.
در همه مواردی که شورای امنیت پرونده کشوری را به فصل هفتم برده و علیه آن اعمال تحریم کرده است، یکی از این سه اتفاق افتاده است:
1- اجرای کامل مصوبات شورای امنیت
کشور تحت تحریم ، مو به مو به قطعنامه های شورای امنیت عمل کرده و بعد از اجرای کامل قطعنامه، از تحریم ها معاف شده است ، مانند لیبی در قضیه سقوط هواپیمای پان آمریکن در لاکربی( 21 دسامبر 1988 و کشته شدن 259 نفر). لیبی بسیار کوشید در برابر تحریم ها مقاومت کند ولی نهایتاً تسلیم شد ، متهمان را تحویل داد و غرامت مسافران و هواپیما را پرداخت کرد تا تحریم ها بر اساس قطعنامه 1506 در تاریخ 12 سپتامبر 2003 لغو شوند.
2- تغییر رژیم
رژیم کشور تحت تحریم بر اثر اتفاقات داخلی تغییر کرده و بر اثر تغییر رژیم ، خواسته های شورای امنیت محقق شده است. مانند کشور هائیتی (خروج نظامیان کودتاچی و بازگشت دولت منتخب برنارد آریستید به قدرت) قضیه آفریقای جنوبی که رژیم آپارتاید با خیزش مردمی به رهبری ماندلا از بین رفت و با نابودی اش، اقدامات نژادپرستانه آن رژیم که منشأ قطعنامه های تحریمی بودند منتفی شدند.
3- حمله نظامی
سومین حالت نیز حمله نظامی خارجی به کشور تحت تحریم بوده است که قطعنامه ها را اجرا نکرده است. حمله نظامی به عراق(سرنگونی رژیم صدام حسین) و یوگسلاوی(تجزیه کشور) بعد از عدم تمکین این کشورها از قطعنامه های شورای امنیت، دو نمونه بارز در این خصوص هستند که تحقق مفاد قطعنامه ها، با حمله نظامی صورت گرفت.
تا امروز همه مصوبات شورای امنیت، به یکی از سه سرنوشت فوق رسیده اند و توافق 1+5 و تصویب قطعنامه شورای امنیت که متضمن لغو قطعنامه های الزام آور مبتنی بر منشور ملل متحد می باشد برای اولین بار در تاریخ حقوق بین الملل به عنوان یک گزینه جدید به این موارد سه گانه افزوده می شود و آن، لغو مصوبات شورای امنیت از راه گفت و گو و اجرایی کردن آنها از راه تهدید و اعمال زور می باشد؛ و این در حالی است که قطعنامه های شورای امنیت علیه ایران سنگین ترین تحریم ها را علیه ایران وضع کرده و دستوراتی را متوجه ایران می کرد که از آن جمله توقف کامل غنی سازی در کشور است. حال آن که با حصول توافق، ایران به فعالیت های هسته ای اش ادامه می دهد و شورای امنیت برخلاف مصوبات قبلی اش و بدون این که بدانها عمل شود، قطعنامه جدیدی می دهد و مصوبات پیشین خود را لغو می کند.این یک "پیروزی بی نظیر" برای ایران است و یک " اتفاق بزرگ در تاریخ حقوق بین الملل" .
از جنگ و دفاع مردم ایران می گویم برای انتقال تجارب و پیشگیری از جنگی دیگر و این که جنگ آخرین راهکار جهت رسیدن به منافع ملی می باشد......