دیدگاهای ارتش و سپاه در عملیات رمضان

دلایل مخالفت ارتش :

🟥مسلح نمودن زمین منطقه از طریق موانع و استحکامات فراوان ( لازم به ذکر است تاخیر سه هفته ای و فرصت طلایی معطوف شدن نظرات به سمت اسرائیل ، عراق با کمک مستشاران شرقی و غربی این زمینه را فراهم ساخت )
🟥عقب بردن خط دفاعی سنگرهای مثلثی تا هشت کیلومتر برای ایجاد موانع پیش رو و درگیری...
🟥فاصله سی کیلومتری از خط اول تا رسیدن به هدف نهایی یعنی تنومه
🟥فقدان راه مناسب پشتیبانی و تردد و اتکا به یک جاده مخصوص قاچاقچیان برای عبور تانک ها ، تدارکات و پشتیبانی و ....

دلایل موافقت سپاه :

✅برگشت نیروهای بسیجی اعزام به جبهه با پایان ماموریت آنها
✅برگزاری اجلاس غیر متعهدها و نیاز به دست پر بودن مسئولین شرکت کننده
✅ملت نیاز به پیروزی در جبهه ها دارد
✅منطقه بصره به عنوان دومین شهر عراق و بزرگترین بندر آن تهدید می شود
✅تهدید دشمن از جناح و دور زدن آن است در حالی که به کانال پرورش ماهی تکیه داده و ما دور می زنیم

همچنین :
🖌 فصل تابستان و گرمای شدید
🖌 مسیر طولانی سی کیلومتری برای نیروی پیاده
🖌 وجود میادین متعدد مین گسترده تله گذاری شده و ایجاد سنگرهای کمین درون آنها
🖌 ایجاد گشتی رزمی در مسیر
🖌 تلاش جهت گسترش جیش الشعبی و اعزام اجباری جهت بکارگیری در خطوط اول جبهه
🖌 گرفتن زمان از نیروهای خط شکن و اتصال آن به روشنایی روز جهت وارد نمودن قدرت زرهی و هوایی و نیروهای زبده گارد ریاست جمهوری
🖌 حفر کانال و بردن خاک به بیرون از منطقه جهت عدم استفاده ایرانیان
🖌 استقرار رادارهای رازیت جهت کنترل هر گونه تحرک در منطقه
🖌 و ........

***عملیات رمضان روشن کرد که کار جنگ به این آسانی نیست . هیچ چیزی بدتر از این نیست نسبت به عملیاتی که شما مطمئن به پیروزی باشی و هیچ فکر و احتمال شکست ندهی.....

#عملیات_رمضان
#ارتش
#سپاه_پاسداران
#آسیب_شناسی
http://telegram.me/safeer59
http://Www.Safeer.blogfa.com

دیدگاهای ارتش و سپاه در عملیات رمضان

دلایل مخالفت ارتش :

🟥مسلح نمودن زمین منطقه از طریق موانع و استحکامات فراوان ( لازم به ذکر است تاخیر سه هفته ای و فرصت طلایی معطوف شدن نظرات به سمت اسرائیل ، عراق با کمک مستشاران شرقی و غربی این زمینه را فراهم ساخت )
🟥عقب بردن خط دفاعی سنگرهای مثلثی تا هشت کیلومتر برای ایجاد موانع پیش رو و درگیری...
🟥فاصله سی کیلومتری از خط اول تا رسیدن به هدف نهایی یعنی تنومه
🟥فقدان راه مناسب پشتیبانی و تردد و اتکا به یک جاده مخصوص قاچاقچیان برای عبور تانک ها ، تدارکات و پشتیبانی و ....

دلایل موافقت سپاه :

✅برگشت نیروهای بسیجی اعزام به جبهه با پایان ماموریت آنها
✅برگزاری اجلاس غیر متعهدها و نیاز به دست پر بودن مسئولین شرکت کننده
✅ملت نیاز به پیروزی در جبهه ها دارد
✅منطقه بصره به عنوان دومین شهر عراق و بزرگترین بندر آن تهدید می شود
✅تهدید دشمن از جناح و دور زدن آن است در حالی که به کانال پرورش ماهی تکیه داده و ما دور می زنیم

همچنین :
🖌
فصل تابستان و گرمای شدید
🖌 مسیر طولانی سی کیلومتری برای نیروی پیاده
🖌 وجود میادین متعدد مین گسترده تله گذاری شده و ایجاد سنگرهای کمین درون آنها
🖌 ایجاد گشتی رزمی در مسیر
🖌 تلاش جهت گسترش جیش الشعبی و اعزام اجباری جهت بکارگیری در خطوط اول جبهه
🖌 گرفتن زمان از نیروهای خط شکن و اتصال آن به روشنایی روز جهت وارد نمودن قدرت زرهی و هوایی و نیروهای زبده گارد ریاست جمهوری
🖌 حفر کانال و بردن خاک به بیرون از منطقه جهت عدم استفاده ایرانیان
🖌 استقرار رادارهای رازیت جهت کنترل هر گونه تحرک در منطقه

🖌وسعت زیاد منطقه عملیاتی :غرب جاده اهواز-خرمشهر و در شمال شرق بصره که ناحیه کوشک جناح راست،شلمچه منطقه چپ عملیات را تشکیل می داد که فاصله ای 60کیلومتری بود (چهار هزار کیلومتر مربع)
🖌مسطح بودن زمین و باز بودن زمین منطقه عملیات
🖌یگان های عمل کننده پیاده و تحرک کم
🖌نبودن خاکریز
🖌نامناسب بودن شرایط برای مهندسی
🖌مخالفت ارتش و اصرار سپاه
🖌 فصل تابستان و گرمای شدید و خستگی نیروها
🖌 و ........

***عملیات رمضان روشن کرد که کار جنگ به این آسانی نیست . هیچ چیزی بدتر از این نیست نسبت به عملیاتی که شما مطمئن به پیروزی باشی و هیچ فکر و احتمال شکست ندهی.....

#عملیات_رمضان
#ارتش
#سپاه_پاسداران
#آسیب_شناسی
http://telegram.me/safeer59
http://Www.Safeer.blogfa.com

اصل وحدت فرماندهی در جنگ عراق علیه ایران

مخالفان تداوم جنگ چه کسانی بودند؟
انگیزه ها و دلایل معترضین به مدیریت جنگ چه بود؟
سرانجام معترضین به شیوه مدیریتی جنگ چه شد؟
جنگ عراق علیه ایران در 31 شهریور 1359 2با هجوم 12 لشکر عراق به مرزهای غربی ایران در شرایطی که نیروهای مسلح ایران آمادگی مقابله را نداشتند آغاز و ظرف دو ماه توانستند بیش از 15000 کیلومتر مربع از خاک ایران را اشغال نمایند . در طی مدیریت و فرماندهی ابوالحسن بنی صدر به دلیل فقدان برنامه و انسجام نیروها و عدم استفاده از پتانسیل نیروهای مردمی موفق به آزادسازی مناطق اشغالی نشد اما با کنار گذاشتن وی و فرار از کشور جنگ با مدیریت و فرماندهی مشترک ارتش و سپاه پاسداران و استفاده از از همه امکانات و تجهیزات طی هشت ماه موفق به آزاد سازی بیش از دو سوم مناطق اشغالی و رسیدن به مرزی بین المللی گردیدند که به خودباوری و غرور ملی منجر گردید.
بعد از فتح خرمشهر در سوم خرداد 1361 کارشناسان نظامی و سیاسی موفق شدند امام را قانع نمایند تا علی رغم نظر خویش برای تعقیب متجاوز وارد کشور عراق شده و با توجه به سیر پیروزی های چند ماه قبل همه به پیروزی سریع در اولین عملیات برون مرزی می اندیشیدند و چنان بر دیدگاه و نظر خویش استوار بوده و یقین داشته که امام را به صدور اطلاعیه به مردم بصره در استقبال از رزمندگان ایرانی و ساقط نمودن حزب بعث دعوت می کرد.
اما دشمن در زمینه جنگ با رفع تمام نقاط ضعف و مسلح نمودن زمین و برخورداری از انواع تسلیحات و تجهیزات پیشرفته مانع تحقق پیروزی های بعدی ایران شد و در یک روند سه ساله با بن بست جنگ روبرو و بعد از آن نیز پیروزی های به دست آمده در مصاف با ارتش عراق نتوانست حزب بعث و صدام حسین را وادار به پذیرش معاهده 1975 و خواسته های به حق ایران نماید.
از فردای فتح خرمشهر که عملیات رمضان طراحی و یک ماه بعد به اجرا در آمد ما شاهد اختلافات و عدم هماهنگی در تفکر ، طراحی و اجرای عملیات های نظامی بودیم که برای ایجاد وحت و هماهنگی بین ارتش و سپاه از طرف امام خمینی ره به عنوان فرمانده کل قوا به مدت هشت ماه آیت الله خامنه ای در سال 1362-1361 و آیت الله هاشمی رفسنجانی از آبان 1362 تا پایان جنگ جهت هماهنگ کننده و رفع و رجوع اختلافات آنها تعیین شدند اما این اختلافات ادامه یافت و بر خلاف اصول نظامی که وحدت فرماندهی از جمله اصول مهم آن می باشد تحقق نیافت. در این جا سعی داریم به طور خلاصه مواردی از این اختلافات را در بین نیروهای سپاه ، ارتش و سیاسیون اشاره نماییم شاید که با تجربه و عبرت گرفتن از این درس ها مانع تکرار آنها در آینده شویم .در یک تقسم بندی از معترضین به شیوه اداره جنگ می توان در سه بخش اشاره نمود:

مدیریت جنگ و اعتراضات بر آن


الف) سپاه و اعتراض تعدادی از فرماندهان قدیمی و صاحب نظر در لشکرهای 27 حضرت رسول ص و طرح نامه 100 صفحه ای برای تشریح وضعیت و ارائه راه حل ها و تنش های ایجاد شده در پادگان عشرت آباد و پادگان ابوذر که با دستور امام متوقف و برخی فرماندهان صاحب نام این طیف گمنام و بدون مسئولیت در ادامه جنگ به شهادت رسیدند.
ب) ارتش
1. ابتدا صیاد شیرازی به عنوان فرمانده نیروی زمینی ارتش ضمن گرفتن ایراد های نظامی در طی عملیات های رمضان ، مقدماتی و .... خواستار در اختیار گرفتن فرماندهی جنگ و در اختصاص نیروهای بسیج برای شکستن خطوط عملیاتی می شود که نهایتاً در بهار 1365 از فرماندهی نیروی زمینی ارتش کنار می رود.
2.گروهی از افسران ارشد که با نامه نگاری به مجاری مختلف نسبت به روند مدیریت جنگ اشکال داشتند که توسط دادگاه محاکمه و منزوی شدند
ج) سیاسیون که با مدیریت حسن روحانی در جلسات مجمع عقلا برای بررسی وضعیت جنگ و آینده آن از سال 1364 آغاز و در بهار 1365 با نامه نگاری محسن رضایی به امام و دستور وی تعطیل گردید .
#اصل_وحدت_فرماندهی
#تداوم_جنگ
#اعتراض_شیوه_مدیریت_جنگ
#آسیب_شناسی_جنگ
https://t.me/safeer59
http://safeer.blogfa.com/

ارتش فدای ملت

29 فروردین روز ارتش
بعد از پیروزی انقلاب اسلامی در 22 بهمن 1357 همه گروه‌ها و احزاب و افراد انقلابی به دنبال انحلال ارتش بوده و در فکر تاسیس ارتش بی طبقه توحیدی یا اسامی دیگر بودند و در حالی که شیرازه ارتش از هم پاشیده بود امام خمینی ره 29 فروردین 1358 را روز ارتش نامیده و از انحلال این ستون فقرات ایران جلوگیری نمود... 

 

ارتش

#ارتش_فدای_ملت
#ارتش_ستون_فقرات_کشور
http://telegram.me/safeer59
http://Www.Safeer.blogfa.com
https://www.aparat.com/najaf46

عملیات خیبر 

۳ اسفند ۶۲ بود که عملیات خیبر با رمز یا رسول الله (ص) آغاز شد. 
نتیجه عملیات:
محور شمالی : هورالعظیم : در شب و روز اول، نیروها در محور شمالی به جاده بصره – العماره رسیدند. 

محور جنوبی : پاسگاه زید : اما در جنوب (ارتش جمهوری اسلامی ایران) نیروها نتوانستند از موانع عبور کنند و عملیات در آنجا خیلی زود متوقف شد. 

محور میانی طلاییه : باید تعدادی از نیروها از راه هور به جزایر مجنون حمله می‌کردند و گروهی هم از طریق طلائیه که تنها راه خشکی در منطقه شمالی عملیات بود این حمله را انجام می‌دادند. عملیات در طلائیه با یک روز تأخیر انجام شد اما نیروهای هور از این موضوع مطلع نشدند و به سمت جزیره جنوبی رفتند. حالا باید از سمت طلائیه حمایت می‌شدند اما کسی آنجا نبود. شرایط سختی پیش آمده بود و به همین خاطر نیروهایی که قرار بود شبانه به خط بزنند را در روز، راهی منطقه کردند. عراق هم هر چه توان داشت بر روی طلائیه متمرکز کرد تا این نیروها به جزیره جنوبی نرسند. عراق می‌دانست که اگر نیروها به جزیره جنوبی برسند، کار عملیات به انجا می‌رسد به همین خاطر از تمام توانش بهره برد تا ایرانی‌ها را زمینگیر کند. یگان‌های ایران در طلائیه و مجنون خیلی شهید دادند و عملیات خیبر در رسیدن به اهداف کامل خویش یعنی استقرار در پشت رودخانه دجله و شط العرب در نشوه ناموفق ماند.

اما چرا خیبر ناکام ماند؟؟
از جمله مشکلات این عملیات در عدم تامین کامل وسایل مورد نیاز نظیر قایق ، بالگرد ، حمایت هوایی ، آتش پشتیبانی و وجود اختلاف شدید در نیروهای عمل کننده بود به نحوی که تنها زمانی کوتاه به فرماندهان ارتش برای ورود به عملیات اطلاع و در خواست مشارکت و همکاری شد که به مخالفت آنان روبرو شد اما سرانجام راضی شدند.


....... اگر بخواهیم عملیات خیبر را از زبان فرماندهان آن زمان روایت کنیم باید گفت «زمانی که فرماندهان ارتش متوجه این موضوع شدند، برخی از آن ها با انجام عملیات مخالفت کردند اما شهید صیاد شیرازی همه آن ها را جمع کرد و برای آن ها صحبت کرد و آن ها را راضی کرد که با انجام عملیات موافقت کنند. ایشان در قرار گاه جنوب به فرماندهان ارتش گفت که من حرف شما را که مبتنی بر تاکتیک های نظامی است، درک می کنم ولی ما برای اینکه اثبات کنیم که ارتش با نظام و همراه با جنگ است، باید در این عملیات شرکت کنیم و حضورمان هم بايد قوی و با تمام وجود باشد.»

وی ادامه داد: بعد از پایان یافتن مخالفت ها، ارتش وارد عملیات شد و نقش اصلی را در عملیات خیبر را هوا نیروز ایفا کرد. آن زمان سردار جلالی که فرمانده هوانیروز بود و سپس فرمانده نیروی هوایی سپاه شد، خودش شخصا اولین پرواز این عملیات را انجام داد تا بقیه خلبان ها وارد عمل شوند. (امیر سرتیپ دوم عباسعلی منصوری آرانی :سایت خبر آنلاین کد 459919مورخه  31/6/1394)

در نهایت اگر شما بهترین طرح عملیاتی را داشته اما از اصول جنگ نظیر وحدت فرماندهی ، ابزار و تجهیزات لازم و پشتیبانی .... برخوردار نباشید امکان رسیدن به اهداف عملیاتی به حداقل می رسد و در خیبر به نگهداری جزایر مجنون ختم شد اما در صورت استقرار در پشت دجله و شط العرب می توانست تحویلی عظیم در جنگ و حتی پایان آن محسوب شود.
http://telegram.me/safeer59

منطقه عملیاتی خیبر شرق دجله ، طلاییه و زید

 

فرماندهی نیروهای مسلح در جنگ عراق علیه ایران:

بر اساس قانون اساسی فرماندهی کل قوا بر عهده رهبری می باشد ، از بهمن 1358 با انجام اولین انتخابات ریاست جمهوری امام خمینی ره حکم جانشیتی فرمانده کل قوا را به رئیس جمهور داده و بعد از آن این روند فرماندهی تا پایان جنگ ادامه داشت . در زیر فرماندهی دفاع مقدس با ذکر نام و تاریخ آمده است.

 

1. ابوالحسن بنی صدر رئیس جمهور و جانشین فرماندهی کل قوا(بهمن 58)  تا اردیبهشت 60
 

2. تیمسار قاسمعلی ظهیر نژاد در چهار ماه بحرانی پس از خلع بنی صدر تا بعد از عملیات ثامن الائمه ع  خرداد 1360 تا مهر 1360
 

3.فرماندهی مشترک سپاه و ارتش با  آزاد سازی دوسوم خاک اشغالی کشور از مهر 1360 تا خرداد 1361
 

4. آیت الله سید علی خامنه ای با حکم تمشیت امور بین سپاه و ارتش از 15/1/62 تا زمستان 62 برای رفع تعارضات و اختلافات سپاه و ارتش
 

5. آیت الله هاشمی رفسنجانی  از آبان 62 تا خرداد 67  به فرماندهی عالی جنگ و عملیات های والفجر  و  از تاریخ 12/3/67 تا 9/6/68 به جانشین فرماندهی کل قوا 
 

 

#جنگ_فرماندهی_ارتش_سپاه
#مدیریت_فرماندهی_ابوالحسن_بنی_صدر
#فرماندهی_مشترک_ارتش_سپاه
#هاشمی_رفسنجانی_جانشین_فرمانده_کل_قوا


http://telegram.me/safeer59
http://Www.Safeer.blogfa.com
https://www.aparat.com/najaf46

مرزهای ایران و عراق : استخوان لای زخم

بین ایران و همسایه غربی آن تا کنون 25 جنگ رخ داده که 24 جنگ در زمان امپراطوری عثمانی و یک جنگ آن در دوران تاسیس کشور عراق رخ داده که به جنگ تحمیلی یا دفاع مقدس معروف شده است و در میانه این جنگ ها تنش ها و بحران های مرزی فراوانی رخ داده و تلفات و خسارات فراوانی به دنبال خود داشته است. از زمان تاسیس کشور عراق در 1932 که با تضمین انگلستان برای حل و فصل مرزهای مورد اختلاف صورت گرفت تا دولت های محصول کودتا در 1957 ، 1963 و 1968 ما شاهد بحران های مقطعی و شدیدی بین دو کشور بوده ایم.

 

در قبل از پیروزی انقلاب اسلامی در سه مورد ما شاهد اوج بحران نظامی بین ایران و عراق در آبراه شط العرب یا اروندرود (1348) ، ارتفاعات پیرامون مهران و قصر شیرین (1352) و کردستان عراق با تجهیز و آموزش کردها توسط ارتش ایران بودیم که در زیر به اختصار توضیح داده می شود.

اولین بحران در 26 فروردین 1348( 15 آوریل 1969) نعیم النعمه، معاون وزارت خارجه‌ی عراق به عزت‌الله عاملی سفیر ایران در بغداد گفت: «دولت عراق آبراه شط‌العرب (اروندرود) را جزو لاینفک خاک خودش می‌داند و از دولت ایران می‌خواهد کشتی‌هایی که پرچم ایران را برافراشته‌اند هنگام ورود به شط‌العرب آن را پایین بکشند و هیچ یک از افراد نیروی دریایی ایران سوار کشتی‌های مزبور نباشند». او هشدار داد که اگر ایران این نکات را نپذیرد عراق قوه‌ی قهریه به کار خواهد برد.

در دوم و پنجم اردیبهشت ماه 1348 کشتی‌های باری ایرانی «ابن سینا» و «آریا فار» تحت حمایت و اسکورت واحدهای نیروی دریایی و جت‌های جنگنده‌ی نیروی هوایی ارتش پهلوی وارد اروندرود شدند و بدون هیچ حادثه‌ای و دخالت ارتش عراق برای مقابله با آن به خرمشهر رسیدند.

دومین بحران 4 سال بعد در سحرگاه یکشنبه 21 بهمن‌ماه 1352 (10 فوریه 1974) بود که صدام‌حسین، نخست‌وزیر وقت عراق که قدرت اول کشور بود، جرأت حمله‌ای تمام‌عیار به خاک ایران را یافت. درگیری سنگینی بین قوای عراقی و نیروهای مرزی ایران که غافل‌گیر شده بودند صورت گرفت. نیروهای ایران که غافلگیر شده و  توان مقابله با چندین لشگر زرهی ـ مکانیزه‌ی ارتش عراق را ــ که به صدها دستگاه تانک پیشرفته‌ی روسی و صدها فروند نفربر زرهی و آتشبار سنگین، مسلح و از پشتیبانی پرقدرت آتش توپخانه، بالگردهای تهاجمی و یک گردان نیروی هوایی برخوردار بودند ــ نداشت و با وجود مقاوت دلیرانه و شهادتِ شماری از سربازان و افسران ناگزیر به عقب‌نشینی شدند؛ اما در کمتر از سه ساعت ورق برگشت. بالگردهای آپاچی گردان هوانیروز و فانتوم‌های پایگاه ششم شکاری بوشهر وارد میدان شدند و در پی آنها لشگر 1 و 2 زرهی نیروی زمینی ارتش ایران از اهواز خود را به صحنه‌ی کارزار رساندند.

ساعت 9 بامداد به وقت ایران، نماینده‌ی عراق در سازمان ملل متحد در پیامی اضطراری به دبیرخانه‌ی شورای امنیت سازمان ملل ــ خارج از وقت ــ شکایتی را با این عنوان مطرح کرد: «حمله‌ی گسترده نیروهای زمینی و هوایی ارتش ایران و اشغال پنج کیلومتر مربع از خاک عراق»! نیروهای ایرانی توانستند در سه ساعت، نه تنها تجاوز را دفع و تمامی 5 لشگر زرهی ـ مکانیزه‌ی دشمن را منهدم کنند، بلکه وارد خاک عراق شوند. فضایی که این نیروها در آن اردو زده و به انتظار فرمان از ستاد فرماندهی کل نشسته بودند، پنج کیلومتر مربع از خاک عراق وسعت داشت.

سومین بحران مربوط به کمک به کردهای عراق بود  ،همین مسئله اعلام حاکمیت ایران بر اروندرود باعث شد تا دولت عراق طی سال های 1348-1352  (74-1969) از راه تجاوزات مرزی و پشتیبانی ازمخالفان سیاسی دولت ایران به خصوص در مناطق عرب نشین خوزستان  سعی نماید در برابر  ایران سرافرازی کند که به همین خاطر ضربات جانی ، مالی و سیاسی سنگینی را نیز متحمل شد و ایران نیز در مقابل اقدام به پشتیبانی نظامی از کردهای مخالف دولت عراق نموده  و نیروهای ارتش با واحدهای توپخانه و نیز یگان های امدادی و بهداری از آن ها حمایت می کردند.

بنا به گزارشاتی ، تا پایان نبردهای کردهای خودمختاری طلب با دولت عراق جمعآ یگ گروه توپخانه ایران شامل 50 قبضه توپ دوربرد و نیز تعداد اندکی توپ های ضد هوایی که همگی توسط سربازان ایرانی به کار برده می شدند ، پشتیبانی آتش سنگین ازپیشمرگان کرد را به عهده داشتند ؛ البته تجهیزات و مهمات ( از قبیل تفنگ های برنو و مهمات سبک و متوسط ) هم به آن ها منتقل می گردید و پناهندگان و زخمی های کرد توسط ایران جذب و تحت مداوا قرار می گرفتند تا سرانجام با وساطتت بومدین رئیس جمهور الجزایر در 15 اسفند 1353 ( 6 مارس 1975 ) ضمن امضای معاهده الجزایر توسط شاه ایران و صدام حسین به منازعات خویش پایان دادند اما صدام حسین که تحت فشار وضعیت عراق تن به قبول معاهده داده بود منتظر فرصتی برای به هم زدن آن بود که پیروزی انقلاب اسلامی و تضعیق ارتش و فقدان نهادهای سیاسی و اجتماعی فرصت نابی برای اجرای نیت خویش یافت و با خرابکاری و تنش ها و تجاوزات مرزی سرانجام جنگ هشت ساله را علیه ایران آغاز نمود.

 

#پیشینه_منازعات_مرزی

#عراق_ایران

#ارتش_پهلوی
#مهران_قصرشیرین
#اروندرود_شط_العرب

#کردستان_عراق_کردهای_برزانی

#معاهده_1975

http://telegram.me/safeer59

http://Www.safeer.blogfa.com

 

تحلیل سیاسی نظامی عملیات رمضان :

عملیات رمضان :

نجف زراعت پیشه

عملیات رمضان نخستین عملیات برون‌مرزی ایران محسوب می شود. این عملیات، متعاقب ناامیدی ایران از اقدامات جامعۀ بین‌الملل در قالب قطعنامۀ 514، با هدف استراتژیک تعقیب و تنبیه متجاوز و کشاندن جنگ به داخل خاک عراق و ایجاد بازدارندگی دفاعی در مقابل عراقی‌ها و هدف عملیاتی رسیدن به شرق بصره و ساحل شط‌العرب، (که قبلاً در طرح عملیاتی بیت‌المقدس نیز پیش‌بینی شده بود)، از ساعت 30: 21 روز سه‌شنبه 22 تیر 1361 (یعنی به فاصله 50 روز از فتح خرمشهر) با رمز یا رمز "یا صاحب‌الزمان (ع) ادرکنی" آغاز شد و تا 7 مرداد ادامه یافت.

 

 

این عملیات ، به دلیل قرار گرفتن در ماه مبارک رمضان به این نام «رمضان» نامگذاری شد؛ و به مانند چهار عملیات موفق قبلی در دورۀ آزادسازی سرزمینی (ثامن الائمه، طریق القدس، فتح المبین، بیت المقدس) ، فرماندهی آن به صورت مشترک بین سپاه و ارتش بود، اما از زمان طرح‌ریزی تا اتمام عملیات، اختلافات این دو روز به روز تشدید شد و در نهایت در کنار برخی عوامل مؤثرتر دیگر زمینه‌های ناکامی عملیات را فراهم کرد.

 

 

در حقیقت، پیروزی و شکست دو روی سکۀ هر عملیات نظامی است. پیروزی و شکست مفاهیمی نسبی هستند و شاید تجارب یک عملیات ناموفق بتواند مسیر پیروزی در عملیات‌های آینده را نشان داده و هموار سازد و بالعکس غرور حاصل از پیروزی عملیات‌های قبلی، عدم انعطاف‌پذیری و بهره نگرفتن از ابتکارات جدید در صحنۀ نبرد زمینه شکست در عملیات‌های بعدی را فراهم سازد. عملیات رمضان نیز از این قاعده مستثنی نیست. این عملیات گرچه موجب انهدام بخشی از قوا و تجهیزات دشمن شد و حدود 250 کیلومترمربع از خاک ایران و 80 کیلومترمربع از خاک عراق به تصرف قوای ایران درآمد، اما نتوانست به اهداف کلان خود دست یابد.

 

 

در این عملیات با وجود روحیۀ بالای رزمندگان ایران و ضعف روحیۀ عراقی‌ها، دشمن با استفاده از تجربیات شکست خود در 4 عملیات موفق دورۀ آزادسازی سرزمینی ایران و همچنین ایجاد ابتکارات دفاعی خاص خود، تاکتیک‌های دفاعی خود را به‌گونه‌ای تغییر داده بود و قدرتش دفاعی‌اش را بالا برد که فرماندهان ایران متوجه آن نشده بودند. همچنین ناکامی عملیات نشان داد که ایران در مرحلۀ دفاع در برابر تجاوز در مقایسه با ادامه جنگ در خاک دشمن برای بسیج نیروها و تخصیص منابع از توانایی و آمادگی بیشتری برخوردار بوده است و پیشروی در خاک عراق با چالش‌های بسیاری روبه‌روست.

 

طرح مانور و استعداد نیروهای خودی :

عملیات رمضان در چهار محور و در پنج مرحله به شرح ذیل به اجرا درآمد. سه قرارگاه فجر، فتح و نصر در این عملیات زیر نظر قرارگاه مرکزی مشترک کربلا، آماده اجرای عملیات شدند. رسیدن قوای ایران به کانال ماهیگیری و عبور از نهر کتیان و تصرف منطقه نشوه و تنومه تا پل بصره و تصرف حدود 2 هزار کیلومتر مربع از سرزمین دشمن، در طرح مانور برنامه ریزی شده بود.

مأموریت قرارگاه فجر؛ در سمت راست منطقه عملیات از کوشک تا زید پیش بینی شده بود. مأموریت قرارگاه فتح؛ در وسط و از منطقه زید بود. مأموریت قرارگاه نصر؛ در سمت چپ و از شلمچه که دارای موانع و استحکامات زیادی بود، قرار داشت. سرهنگ حسنی سعدی و شهید حسن باقری فرماندهان این قرارگاه بودند. در این عملیات حدود 150 گردان از نیروهای سپاه و ارتش در قالب یگان‌های مختلف شرکت کردند.

دلایل ناکامی در عملیات رمضان و تبعات آن :

  • آشکار شدن اختلاف ارتش و سپاه که پیامدهای نامطلوبی را به دنبال داشت که تا پایان جنگ ادامه یافت.

 

  • اختلاف در زمان عملیات : برخی معتقد به تأخیر در انجام عملیات بود یعنی در واقع به دشمن زمان داده شد تا استحکامات ایجاد کند اما  فرمانده وقت سپاه معتقد است دیر جنبیدیم و باید یک هفته زودتر عمل می‌کردیم ؛ شهید باقری معتقد بود تردید در ادامه یا توقف جنگ، در نتیجه نهایی عملیات رمضان مؤثر بود. اما حقیقت مطلب تعجیل در انجام عملیات بود به نظر می‌رسد که طرح‌ریزی عملیات رمضان به‌سرعت و با عجله انجام گرفته بود و بنابراین به موانع احداث شده در مواضع یگان‌های دشمن، دقت کافی نشده بود. از سوی دیگر مانور این عملیات، اجرای یک تک جبهه‌ای بود که طرح درستی نبود. همچنین بسیاری از عوامل موجود در زمین منطقة عملیات برای فرماندهان و رزمندگان یگان‌ها، ناشناخته باقی مانده بود.

 

  • افزایش توان رزمی دشمن در تمامی سطوح پس از عملیات بیت ‌القدس و تأثیرگذاری آن در عملیات رمضان بود

 

  • طرح و مانور عملیاتی شناخته شده برای دشمن : در جلسات ارتش و سپاه نیز علت شکست نظامی بر این نظر بود که، اصول عملیاتی ما که پیش از این مورد استفاده قرار می‌گرفت، برای دشمن لو رفته است، بنابراین باید فکر کنیم و اصول جدیدی را طراحی کنیم

 

  • کمبود امکانات مهندسی رزمی شامل  لودر و بولدوزر و ...... طرح‌ریزی و اجرای عملیات رمضان بیش از اندازه بر توانمندی‌ها، فعالیت‌ها و اجرای عملیات مهندسی رزمی متکی بود که از نظر تاکتیکی یک نقطة ضعف به حساب می‌آمد. در بعضی از محورها باید همزمان با یگان‌های عمل‌کننده، دستگاه‌های مهندسی نیز به همراه نیروهای پیاده جلو می‌رفتند و خاکریز می‌زدند تا سپس رزمندگان در پشت آن خاکریز پدافند می‌کردند. عدم پیش‌بینی و تأمین دستگاه‌های مهندسی کافی موجب شد تا خاکریز مورد نیاز به منظور تأمین جناحین یگان‌های عمل‌کنندة قرارگاه فتح، به موقع احداث نگردد و این نیروها بدون جان‌پناه در معرض پاتک دشمن قرار گیرند.

 

  • شناسایی اطلاعاتی ناکافی و ناقص از منطقه عملیاتی رمضان : به دلیل فرصت کم برای انجام دادن شناسایی‌ها و نبود عکس هوایی به‌موقع، در این عملیات امکان کسب اطلاعات کافی از مواضع، استحکامات، موانع و چگونگی آرایش پدافندی جدید واحدهای ارتش بعثی فراهم نشد. اطلاعات نیروهای خودی از عمق مواضع ارتش عراق نیز کافی و دقیق نبود. شناسایی‌ها در این منطقه به گستردگی عملیات‌های پیشین انجام نگرفت.

 

  • مسلح نمودن زمین عملیات با موانع و استحکامات و سنگرهای مهندسی بر اساس نظر مستشاران شرقی و غربی : در هنگام اجرای عملیات بود که رزمندگان اسلام متوجه عمق مشکل احداث مواضع جدید مثلثی‌شکل برای واحدهای زرهی دشمن شدند. این سنگرهای جدید تانک هم موجب محافظت تانک‌ها در برابر سلاح‌های ضد زره خودی می‌شد و هم رزمندگان پیاده را در درون خود دچار سردرگمی می‌کرد.  همچنین ارتش عراق موانع مثلثی‌شکل را 8 کیلومتر دورتر از دژ مرزی احداث کرده بود و مواضع اصلی دفاعی خود را در آن‌ها قرار داده بود. این تاکتیک موجب می‌شد تا نیروهای اصلی دفاعی عراق دور از دسترس نیروهای خط‌شکن ایرانی قرار گیرند و غافلگیری آن‌ها در هر شرایطی از بین برود. از سوی دیگر حداکثر میزان پیشروی نیروهای پیادة ایران در یک شب به‌طور متوسط 8 کیلومتر بود. بنابراین ارتش عراق با این شیوه می‌توانست از صبح پس از شروع عملیات، با نیروهای آسیب ندیده و آماده به جنگ خود وارد درگیری با رزمندگان ایران شود. در حقیقت ارتش عراق زمین شرق بصره را برای جنگ زرهی آماده کرده بود و مواضع مثلثی‌شکل احداث‌شده نیز موجب سردرگمی و کندی حرکت رزمندگان پیاده گردید. بنابراین موانع طبیعی مانند کانال ماهی و نیز مواضع مصنوعی، شرایط را برای دفاع بهتر نیروهای عراقی فراهم آورده بود.

 

  • فقدان وحدت فرماندهی عملیات به عنوان یک اصل نظامی مهم جهت برقراری ارتباط با نیروها و هدایت عملیات برای نیل به موفقیت : برای مثال به علت آماده نشدن کامل پاسگاه فرماندهی قرارگاه مقدم ارتش ایران، یگان‌های شرکت‌کننده از ارتش در عملیات رمضان، از پاسگاه فرماندهی یکی از یگان‌های درگیر هدایت می‌شدند و برقراری ارتباط فرماندهی عملیات با یگان‌های عمدة درگیر به‌سختی انجام می‌گرفت. البته بعداً این اشکال برطرف شد.

 

  • گرما و تشنگی در منطقه عملیاتی : گرمای شدید هوا و نداشتن قابلیت انعطاف در ادارة عملیات و جابه‌جایی نیروها : زمان اجرای عملیات رمضان در فصل تابستان و در اواخر تیر و اوایل مرداد ماه بود؛ یعنی در گرم‌ترین فصل و هوای خوزستان، آن هم در ایام ماه مبارک رمضان. این شرایط آب و هوایی نامناسب نیز فشار زیادی بر رزمندگان وارد آورد و از توان جسمی آنان کاست و به همین خاطر اولین و آخرین عملیات از سلسله عملیات های هجومی رزمندگان اسلام محسوب می شود.

 

  • آمادگی ارتش عراق و عدم غافلگیری: پیش از آغاز عملیات رمضان، ارتش عراق فرض را بر این گذاشته بود که عملیات ایران در خارج از مرزها و در تعقیب قوای او ادامه خواهد یافت. با فعالیت‌های اطلاعاتی انجام شده، ارتش عراق از مکان و زمان عملیات تا حدود زیادی باخبر بود و توانسته بود تا حدود زیادی محور و استعداد نیروهای عمل‌کننده و اهداف عملیات را بفهمد و ضمن تغییر در ساختارهای دفاعی و اصلاح نقاط ضعف خویش آماده مقابله با حملات ما شده بود.

 

  • افزایش کمی و کیفی در ساختار نیروها در یگان های نظامی خویش با افزایش نیرو ، آموزش و تجهیز با سلاحهای مدرن و پیشرفته نسبت به قبل ؛ در ضمن دولت بعث با تشکیل جیش الشعبی شروع به جذب نیروهای مردمی عراق به شیوه اجباری با تهدید و ارعاب نمود و باعث شد تا عراق از بابت نیروهای انسانی مشکلی نداشته باشد.

 

  • غرور حاصل از پیروزی عملیات بیت‌المقدس و عدم تغییر اساسی در تاکتیک‌ها:احساس غرور از موفقیت عملیات‌های گذشته و اطمینان بالا به توانایی‌های خودی به خاطر پیروزی‌های قبلی، موجب شده بود که احتمال عدم موفقیت در این عملیات در ذهن فرماندهان ما کاهش یابد. این وضعیت موجب نارسایی‌هایی در مقابله با دشمن شد. برخی معتقدند که غرور ناشی از پیروزی‌های قبلی، صفا و معنویت را در این عملیات کاهش داده بود.

 

  • پیروزی های پی در پی عملیات های آزاد سازی مناطق اشغالی در طی هشت ماه از دست ارتش عراق و به خصوص فتح المبین و بیت المقدس علاوه بر ایجاد غرور سبب شده بود تا از بررسی نظامی و چالش ها و مزیت های این عملیات ها غافل شده و بلافاصله وارد عملیات رمضان شویم.

 

  • ابهام و تردید در باره ورود به خاک عراق : برخی فرماندهان و نیروها فکر می‌کردند پس از فتح خرمشهر، عمدة سرزمین‌های ایران آزاد شده است و جنگ در این شرایط می‌تواند پایان یابد. بنابراین ابهام و تردید در مورد ادامة عملیات در خاک دشمن در بین برخی رزمندگان ارتش و سپاه وجود داشت و انگیزه و روحیة جنگندگی آنان همچون زمانی نبود که قوای متجاوز در خاک ایران حضور داشتند ضمن این که سربازان عراقی انگیزه بیشتری برای جنگیدن در خاک کشور خویش به نسبت داخل سرزمین ایران نداشتند. البته این دیدگاه چندان امکان ظهور و بروز نداشت، زیرا فضای عمومی کشور و روحیة اغلب رزمندگان با ادامة جنگ تا سرنگونی صدام حسین موافق و منطبق بود.

 

  • تصور نادرست ایران از وضعیت ارتش عراق و جنگیدن دشمن در زمین خود: ایران تصور صحیحی از واقعیت و تغییرات ارتش عراق نداشت. با عقب‌نشینی عراق به خطوط مرزی، آرایش دفاعی آنان بهتر و خطوط مواصلاتی آن‌ها کوتاه‌تر شده بود. عملیات بیت‌المقدس موجب شده بود تا احساس عدم انسجام و از هم گسیختگی ارتش بعثی عراق در ذهن برخی تصمیم‌گیرندگان عملیات و جنگ شکل بگیرد و اوضاع داخلی عراق پس از فتح خرمشهر نابسامان ارزیابی گردد. این در حالی بود که ارتش عراق مواضع خود را تقویت کرده بود و شرایط رزمی را در داخل خاک عراق با شرایط رزمی در داخل خاک ایران متفاوت ساخته بود، ولی ایران هنوز با مؤلفه‌های پیشین برنامه‌ریزی می‌کرد و می‌جنگید.

 

  • دیدگاه‌های ارتش و سپاه در مورد عملیات رمضان :با توجه به ساختار و سیستم پدافندی ارتش عراق در شرق بصره، فرماندهان ارتش انجام عملیات در این منطقه را موفق نمی‌دانستند.

طراحان ارتش با تکیه بر اصول نظامی دلایل خویش را چنین بیان می کردند :

  • مسطح بودن و باز بودن زمین منطقه عملیات

 

  •  فاصله بیش از 30 کیلومتری از خط تماس تا هدف عملیات یعنی تنومه و مسلح نمودن زمین منطقه

 

  • اکثر نیروهای رزمنده ایرانی را یگان‌های پیاده با تحرک کم تشکیل می‌داده و وسعت منطقه عملیاتی

 

  • وجود گرمای شدید در مرداد ماه خوزستان و همچنین احتمال خستگی سریع رزمندگان در حین اجرای عملیات  

 

  • کمبود دستگاه‌های مهندسی برای احداث خاکریز و جان پناه، ضریب پیروزی عملیات را کم برآورد می‌کردند.

 

  • اتکا منطقه عملیاتی به یک جاده مخصوص قاچاقچیان برای عبور یگان زرهی ، تدارکات ، پشتیبانی و ... که سبب کانالیزه شدن و ترافیک شدید می شد و هدف خوبی برای دشمن برای هدف قرار گرفتن آن می شد.

 

 

اما فرماندهان سپاه با انجام عملیات رمضان موافق بودند و دلایل موافقت آنان به شرح زیر بود :

  • ملت در امتداد پیروزی های قبل نیاز به ادامه این روند و استمرار پیروزی دارد و تصور می شد با انجام این عملیات دروازه های بصره فتح شده و در ادامه مردم شیعه بصره و جنوب عراق به کمک رزمندگان ایرانی آمده و رژیم بعث را از اریکه قدرت پایین می آورند به نحوی که بر اثر اطمینان خاطر فرماندهان به امام وی اطلاعیه ای به مردم بصره برای استقبال از رزمندگان صادرنمودند .

 

  • شهر بصره به عنوان بزرگترین بندر و دومین شهر بزرگ عراق بعد بغداد تهدید می شد.

 

  • تهدید دشمن از جناح و دور زدن آن برای پرهیز از مقابله با آن در تک جبهه ای بود یعنی در حالی که به کانال پرورش ماهی تکیه می دادیم دشمن را نیز در منطقه عملیاتی دور می زدیم.

 

  • برگشت نیروهای بسیجی اعزامی به جبهه که بعد از بیت المقدس به صورت گسترده ای به جبهه اعزام شده بودند و در صورت عدم استفاده و با اتمام ماموریت باید برای آنان  پایان ماموریت صادر می شد و به شهرهای خود برمی گشتند.

 

  • برگزاری اجلاس غیر متعهدها و نیاز به دست پر بودن مسئولین شرکت کننده در اجلاس فوق.َ

مقطع پایانی جنگ : ارتش و سپاه : دیدگاهها و عملکرد

*********ارتش و نیروی زمینی:

با توجه به اختلاف دیدگاه نیروی زمینی ارتش با سپاه در مورد تاکتیک ها و زمین مناسب برای عملیات، انتظار طرح ریزی و اجرای یک عملیات سرنوشت ساز از ارتش نمی رفت از طرفی واگذاری امکانات خاص آن به سپاه برای یک عملیات بزرگ سبب از هم پاشیده شدن ساختارهای آن می شد و این وضعیت کجدار و مریض تا آخرین روزهای جنگ با شدت و ضعف ادامه یافت


*********سپاه پاسداران:

اعتقاد داشتند اگر قرار است جنگ تا پیروزی کامل و نهایی ادامه یابد:
1.بسیج تمام ظرفیت های کشور برای جنگ
2.افزودن بر کیفیت و کمیت یگان های رزم
3.اولویت اول کشور جنگ باشد

نتیجه منطقی و عقلایی برای بررسی وضعیت ارتش و سپاه :

***هر دو راهبرد سپاه و ارتش مستلزم توسعه توانمندیهای نظامی و اقتصادی بود که بعدها مشخص شد در آن هنگام چنین ظرفیت هایی را نداشته است.
***ایران حداکثر با صدگردان حمله می کرد و دشمن ما قادر به مقابله با سیصد گردان آزاد بود.(سه برابر )
***توان سپاه حداکثر 80 تا 100گردان نیرو بود که برای هفت روز کارایی داشت و در اوضاعی که توان رزم ما به پایان می رسید دشمن با بیست تا سی لشکر حملات خود را آغاز می کرد.
***اگر ایران در عملیات صد هزار گلوله مصرف می کرد دشمن با یک تا دو میلیون گلوله پاسخ می داد ؛
***آسمان هم مطلقا در اختیار دشمن بود و هواپیماهای دشمن به دلیل محدودیت های لجستیکی ایران و تحریم ها در مواضع خاص و حیاتی مستقر می شدند
پس بنابراین ایران با این توان نمی تواند دشمن را غافلگیر کند و قطعا باید توان آن دو تا سه برابر شود تا بخشی از آن دشمن را فریب دهد و با بخشی دیگر به طور جدی علیه دشمن عملیات کند این مهم بدون این که کشور وارد جنگ شود و پشتیبانی افزایش یابد ممکن نبود.

نوشتار فوق بیشتر ناظر به بررسی وضعیت بر اساس ظرفیت ها و آموزش ها و در نتیجه توانمندی های طرفین می باشد و خدای نخواسته به دنبال برجسته نمودن اختلافات نیست چرا که باید در اتفاقات مشابه ضمن آسیب شناسی وقایع از نقاط ضعف پرهیز نموده و نقاط قوت را تقویت نمود ضمن این که نقش هر نیرو را باید در مقاطع زمانی ، مکانی و شرایط حاکم بر آن بررسی نمود .

نیروهای فعال در جنگ در ابتدا:

***ارتش کلاسیک
***نامنظم شهید چمران و رستمی(چریکی)
***تشکیلات مردمی سیاه جامگان به رهبری خلخالی

خلخالی 32 سال پیش در خرمشهر
***سپاه و بسیج در قالب گروههای 50 تا 100 نفره
ملی و مذهبی هاو جنگ:
***موضع گیری علیه صدام و فرستادن نیرو به خوزستان

مخالفت ها با انجام عملیات والفجر8 و عبور از اروند رود

چرا علی رغم مخالفت برخی فرماندهان جنگ و در تعارض بودن با شیوه های کلاسیک رودخانه اروندرود و شبه جزیره فاو برای عملیات انتخاب شد؟
#دلایل_انتخاب_فاو

#والفجر8_5

چرا فاو ؟
رودخانه اروند یا شط العرب از اتصال دو رودخانه دجله و فرات در القرنه عراق و رود کارون در مرز مشترک ایران و عراق در نهر خین ایجاد شده و از چنان میزان آبی برخوردار است که عراق در هیچ زمانی طرح عبور از آن را اجر نکرد حتی در آغاز تهاجم به ایران در سال 1359 زیرا در تئوری کلاسیک و آموزش های غربی به عنوان غیر قابل عبور از آن یاد شده و حتی در صورت عبور با تلفات و شما امکان ماندن در این منطقه را ندارید و در صورت فقدان پشتیبانی نظیر عملیات های سابق با تعداد زیادی در محاصره قرار گرفته و شکست خواهید خورد که همین مسئله سبب بحث های فراوانی در قرارگاه و بعد فرماندهان سپاه و مخالفت های جدی با آن شده بود اما اگر موفق می شدیم چه اتفاقی می افتاد :
1.گرفتن رودخانه اروند و خلیج فارس از عراق:قابل ذکر است عراق برای دسترسی بیشتر به آبهای آزاد به ایران حمله برده بود اما الان ..
2.ایجاد آتش بس و امنیت ما بابت عدم حمله عراق:از دلایل ایران برای ادامه جنگ بعد فتح خرمشهر ایجاهد یک امنیت نظامی-دفاعی در برابر دشمن بود تا با خیال راحت و صرفه جویی در قوا و امکانات بتوانیم به اهداف مکمل بپردازیم
3.تلاش اعراب برای طرح مکمل با توجه به همسایگی ایران: دست برداشتن اعراب از حمایت صدام و ارایه طرح های جایگزین با توجه به همسایگی با عراق
4.جایگزینی به جای بصره که آسیب رساندن به مردم را در پی داشت
http://telegram.me/safeer59