عقب نشینی


عقب‌نشینی در جنگ و تصمیمات استراتژیک همواره موضوعی چالش‌برانگیز بوده است که در بسیاری از مواقع ‏به عنوان یک تصمیم ضروری برای حفظ نیروها و بازسازی برای مقابله مجدد مورد توجه قرار گرفته است. ‏بسیاری از رهبران و فرماندهان بزرگ، عقب نشینی را نه به معنای شکست، بلکه به عنوان یک مانور ضروری برای حفظ ‏نیروها و جلوگیری از تلفات و خسارات بیشتر دانسته‌اند؛ در این زمینه، سخنان بزرگان و فرماندهان نظامی مختلف می‌تواند به ما بینش خوبی در این زمینه بدهد:‏


✅ امام علی (علیه‌السلام):‏
‏ " عقب نشینی تاکتیکی و ساده که به دنبال آن حمله و هجوم و یورش باشد، اشکال ندارد." یعنی در در ‏میدان جنگ، گاهی باید به عقب برگردی تا دوباره پیشروی کنی.‏

‏ * این سخن از امام علی (علیه‌السلام) به عمق فلسفه جنگ و بقا در شرایط بحرانی اشاره دارد که گاهی ‏عقب‌نشینی بخشی از تاکتیک‌های حیاتی است.‏


✅ ژنرال ناپلئون بناپارت:‏
‏ "عقب‌نشینی نه نشانه ضعف است و نه نشانه ترس، بلکه یک تصمیم استراتژیک برای بقا و بازسازی نیروها ‏به منظور حمله مجدد."‏
‏ * این سخن نشان‌دهنده واقعیت است که در جنگ‌ها، حتی بهترین فرماندهان نیز در مواقعی مجبور به ‏عقب‌نشینی به دلیل ملاحظات استراتژیک می‌شوند.‏


✅ ژنرال دوایت دی. آیزنهاور :‏
‏(رئیس‌جمهور پیشین ایالات متحده و فرمانده عالی‌رتبه نیروهای متفقین در جنگ جهانی دوم):‏
‏ "در جنگ، هیچ چیزی به اندازه عقب‌نشینی برای ارزیابی دوباره وضعیت و برنامه‌ریزی مجدد اهمیت ندارد. ‏گاهی اوقات عقب‌نشینی به معنی بازگشت به پیروزی است."‏
‏ این سخن نشان‌دهنده این است که عقب‌نشینی می‌تواند به عنوان فرصتی برای تجدید نظر در استراتژی و ‏تحلیل مجدد شرایط باشد.‏


✅ ژنرال جورج پاتون (فرمانده آمریکایی در جنگ جهانی دوم):‏
‏ "من هرگز عقب‌نشینی نمی‌کنم، مگر آنکه دشمن خود را در شرایطی قرار دهم که هیچ راهی برای بازگشت ‏نداشته باشد."‏
‏ * این سخن از پاتون به نوعی می‌تواند مفهوم عقب‌نشینی در شرایط غیرضروری را به چالش بکشد، اما در ‏عین حال نشان‌دهنده اراده قوی در مواجهه با دشمن است.‏


✅ استالین:‏
‏ - «در ارتش شوروی، عقب نشینی نیاز به شهامت بیشتری دارد تا پیشروی.»‏
‏ - «بمیر، اما هرگز عقب نشینی نکن.»‏


✅ بنجامین فرانکلین:‏
‏ - «هرگز کاری را که امروز میتوانی انجام دهی به فردا موکول نکن.» (اشاره به عدم عقب نشینی از مسئولیت)‏


‏ ✅ نادرشاه افشار:‏
‏ - «سکوت شمشیری بوده که من همیشه از آن بهره جسته ام.» (اشاره به عقب نشینی تاکتیکی)‏
‏ - «فتح هند افتخار نبود، بلکه دستگیری متجاوزان مهم بود.» (نشاندهنده هدفمندی در اقدامات)‏


✅ میاموتو موساشی (سامورایی ژاپنی):‏
‏ - «جنگجوی پیروز ابتدا پیروز میشود و سپس به جنگ میرود، ‏mientras que‏ جنگجوی شکست خورده ابتدا ‏میجنگد و سپس به دنبال پیروزی میگردد.»‏


✅ سان تزو (استراتژیست چینی):‏
‏ - "عقب نشینی تاکتیکی نشانه ضعف نیست، بلکه نشانه خرد است. گاهی باید عقب نشینی کرد تا در ‏موقعیتی بهتر به پیشروی پرداخت." [بر اساس آموزه‌های مشهور سان تزو در کتاب «هنر جنگ»]‏


✅ ناپلئون بناپارت:‏
‏ - "گاهی عقب نشینی، هوشمندانه‌ترین تاکتیک است. تنها احمق‌ها در همه شرایط پیشروی می‌کنند."‏


‏ ✅ ژنرال دوگل (فرمانده فرانسوی در جنگ جهانی دوم):‏
‏ "عقب نشینی می‌تواند مقدمه‌ای برای یک پیروزی بزرگ باشد."‏


✅ آریوبرزن (سردار هخامنشی):‏
در نبرد با اسکندر، با وجود مقاومت جانانه، در مواردی با عقب نشینی تاکتیکی سعی در فریب دشمن و وارد ‏کردن تلفات بیشتر به او داشت .‏


✅ وینستون چرچیل:‏
‏ "عقب نشینی ممکن است لازم باشد، اما هرگز نباید به معنای تسلیم باشد."‏
این نقل قول‌ها همگی بر اهمیت تصمیم‌گیری‌های استراتژیک در شرایط مختلف جنگی تأکید دارند و نشان ‏می‌دهند که عقب‌نشینی گاهی یک تصمیم ضروری است تا بتوان نیروها را بازسازی و سپس پیروزی را به ‏دست آورد.‏

✅ کتاب فارسی ابتدایی:‏
‏ "صاحب منصبی که به موقع دستور عقب نشینی می‌دهد ترسو نیست بلکه شجاع است."‏
از قدیم گفته اند : "مرد آخر بین مبارک بنده‌ایست." و "انسان حکیم به سرانجام‌ کار نظر می‌کند."‏

✅ پیشروی از مردی است گاهی فرار هم از مردی است.

مثال های تاریخی:

تاریخ جنگ‌ها، نمونه‌های زیادی از عقب‌نشینی‌های استراتژیک وجود دارد که هرکدام درس‌های زیادی را در مورد تصمیم‌گیری و مدیریت بحران به همراه دارند. در اینجا به چندین مثال مشهور از عقب‌نشینی‌های استراتژیک در جنگ‌ها پرداخته می‌شود:

1. عقب‌نشینی ارتش روسیه از نابو (جنگ جهانی دوم)

در جریان جنگ جهانی دوم و در عملیات "بارباروسا" (حمله آلمان به شوروی)، ارتش سرخ در ابتدا عقب‌نشینی گسترده‌ای را از جبهه شرقی انجام داد. این عقب‌نشینی به‌طور ویژه در مواجهه با پیشروی سریع نیروهای آلمان بود. شوروی‌ها برای حفظ ارتش خود و جلوگیری از انهدام کامل، تصمیم به عقب‌نشینی به عمق سرزمین خود گرفتند. این تصمیم به‌ویژه در مواجهه با خطر نابودی کامل ارتش سرخ و مدنظر قرار دادن استراتژی جنگ فرسایشی بوده است.

تصمیم عقب‌نشینی تاکتیکی و به‌منظور کشاندن دشمن به عمق سرزمین، به شوروی‌ها این امکان را داد که با استفاده از تاکتیک‌های جنگی جدید، همچون جنگ پارتیزانی، آلمان‌ها را به عقب برانند و در نهایت با عملیات ضدحمله‌ای در استالینگراد به پیروزی دست یابند.

2. عقب‌نشینی نیروهای بریتانیایی در جنگ بوئرها

در جنگ بوئرها (۱۸۹۹-۱۹۰۲) که میان بریتانیا و جمهوری‌های بوئر (ترکیب دو جمهوری آفریقای جنوبی) رخ داد، نیروهای بریتانیایی به دلیل تاکتیک‌های پارتیزانی و مقاومت شدید نیروهای بوئر مجبور به عقب‌نشینی شدند. در این جنگ، نیروهای بوئر به‌طور عمدی در برابر دشمن قدرتمند عقب‌نشینی می‌کردند تا بتوانند در منطقه‌های مختلف با استفاده از تاکتیک‌های جنگ‌های چریکی ضربه‌های مؤثری به بریتانیا وارد کنند.

عقب‌نشینی‌های پارتیزانی و استفاده از جنگ‌های ناهمگون به بوئرها این امکان را داد تا توانستند بخش بزرگی از حمایت مردمی را جلب کرده و در نهایت در مذاکرات صلح بریتانیا را مجبور به پذیرش شروطی در مورد استقلال خود کنند.

3. عقب‌نشینی ناپلئون در روسیه (۱۸۱۲)

یکی از مشهورترین عقب‌نشینی‌ها در تاریخ جنگ‌ها مربوط به ناپلئون بناپارت است که در سال ۱۸۱۲ به دلیل شکست در جنگ با روسیه مجبور به عقب‌نشینی گسترده از خاک روسیه شد. این عقب‌نشینی پس از شکست ناپلئون در نبرد "بورو دینا" و کمبود منابع در ارتش فرانسه اتفاق افتاد. در این جنگ، ناپلئون پس از حمله به مسکو و عدم پیروزی نهایی در برابر ارتش روسیه، تصمیم گرفت به عقب برگردد.

عقب‌نشینی ناپلئون در این جنگ یکی از بزرگ‌ترین شکست‌ها در تاریخ نظامی بود. این عقب‌نشینی به‌ویژه با توجه به سختی‌های زمستان روسیه و حملات پارتیزانی صورت گرفت و منجر به انهدام نیروی اصلی ارتش فرانسه شد.

4. عقب‌نشینی آمریکایی‌ها از ویتنام

در جنگ ویتنام، یکی از لحظات مهم عقب‌نشینی در تاریخ جنگ‌های مدرن مربوط به خروج نیروهای آمریکایی از ویتنام در سال ۱۹۷۳ است. پس از سال‌ها درگیری و تلفات سنگین، ایالات متحده آمریکا تصمیم گرفت تا نیروهای خود را از ویتنام بیرون بکشد. این عقب‌نشینی پس از شکست‌های سنگین در نبردهای متعدد و فشار عمومی در آمریکا صورت گرفت.

این عقب‌نشینی نمادی از شکست استراتژیک ایالات متحده در جنگ ویتنام بود، به‌ویژه پس از اینکه هر دو طرف آمریکایی و ویتنامی متوجه شدند که جنگ به‌طور مستقیم به پیروزی نمی‌رسد. این تصمیم به‌ویژه از منظر سیاسی و اجتماعی در داخل ایالات متحده تأثیرات عمیقی داشت.

نتیجه کلی:

در تمامی این موارد، عقب‌نشینی‌ها نه به عنوان شکست مطلق، بلکه به عنوان تاکتیک‌هایی برای حفظ منابع، بازسازی و تغییر استراتژی در نظر گرفته شده‌اند. این تصمیمات نشان می‌دهند که جنگ‌ها اغلب نیاز به تحلیل دقیق شرایط دارند و گاهی عقب‌نشینی می‌تواند ابزاری برای پیروزی نهایی باشد. عقب نشینی زمانی پذیرفته شده است که به عنوان بخشی از یک استراتژی بزرگتر و برای دستیابی به اهداف برتر طراحی شده باشد، نه از روی ترس یا بیتفاوتی.


‏#عقب_نشینی
‏#جنگ‏
‏#تاکتیک
‏#استراتژی‏
http://telegram.me/safeer59‎
http://Www.Safeer.blogfa.com

مقطع پایانی جنگ : تقابل استراتژی ها

استراتژی جنگ در طی هشت ماه تغییر چندانی نکرد یک عملیات بزرگ سالیانه در فصل سرما با نیروهایی که در پاییز و زمستان به جبهه ها اعزام می شدند و بر همین اساس دشمن اکثراً به راحتی می توانست عملیات را پی برده و تنها ساعت آن را نمی دانست از طرف دیگر به خاطر محدویت نیرو و از طرف دیگر امکانات ما شاهد هستیم به محض تصرف سرپل های دشمن نیروهای ما از انجام عمل تعاقب به دلیلی برخورداری دشمن از زرهی و هوایی قدرتمند باز می ماندند.
در اغلب اوقات بنا به تعبیر آقای محسن رضایی فرمانده کل سپاه که صحنه جنگ را به میدان رینگ تشبیه نموده بودند ما به اختیار خویش منطقه عملیات را انتخاب می کردیم و دشمن دیوانه وار و مثل گاو خشمگین سعی می کرد با همه امکانات به تقابل برخاسته و ما را واردار به عقب نشینی نماید اما در پایان سال 66 که ما به در شمالغرب در حلبچه و بالای سد دربندیخان منتظر حضور این گاو خشمگین و سپاه گارد با تمام قوا بودیم این اتفاق نیفتاد و حس ششم فرماندهام ما از اتفاقات جدید پرده برداشت و بلافاصله نیروهای اطلاعاتی تمرکز و آمادگی دشمن در فاو را نشان می داد باید سریع نقل و انتقال صورت می گرفت اما چرا  و چگونه؟؟؟

تاکتیک ها و روشهای مقابله با دشمن طی دفاع مقدس:

#تاکتیک_رزم_دفاع_مقدس
رزم کلاسیک:
مبتنی بر اساس اصول رزم (فن آوری،انضباط،تکنیک،دانش کلاسیک و تجارب جنگها)
جنگهای نامنظم(چمران):
اقتباس از رزم فلسطینی ها و آمریکای لاتین بر مبنای ترجیح فکر و اندیشه بر فن آوری ،حمایت مردم و تجارب جنگها
رزم تیم های 50تا 100 نفره اوایل جنگ:: شیوه پدافند و شبیخون که در برخی مواقع منجر به آزاد سازی مناطق اشغالی به صورت محدود نیز می شد و مزیت اصلی آن سد کردن پیشروی دشمن بود.
تلفیق رزم کلاسیک،نامنظم و چریکی:
با خروج بنی صدر از ایران روند جنگ از حالت اجرای رزم کلاسیک صرف به پایان رسید و با بکارگیری نیروهای مردمی و بسیج در سازمان رزم در کنار ارتش و تلفیق شیوه های رزم کلاسیک به همراه نوآوری در شیوه ها از قبیل تک در شب و ایجاد جسارت در نیروها توانستند بخش های مهمی از خاک اشغالی میهن اسلامی را رقم بزنند و در ادامه با سیاست تنبیه متجاوز به تعقیب دشمن در خاک خویش بپردازند.
http://telegram.me/safeer59